مهروان رود "||رودخانه نکا"|| معروف به "||مهروان رود"|| واقع در اعماق جنگل های کمیشان
مسجد كميشان مسجد در حال احداث روستاي كميشان
چشمه دره چشمه دره در اعماق جنگل كميشان
امامزاده غريب امام امامزاده غريب امام روستاي كميشان
قلعه دوك مناطق تاريخي قلعه دوك و قبرستان گبريها
شهداء كميشان يادگاران 8 سال دفاع مقدس روستاي كميشان
مجتمع ثامن الائمه كميشان مجتمع آموزشي پرورشي ثامن الائمه روستاي كميشان
باغ قاسمي باغ قاسمي از نقاط ديدني روستاي كميشان
غار كميشان غار تاريخي و 7000 ساله كميشان
نقشه هوائي كميشان كميشان از نگاه ماهواره
بهار و پائيز كميشان پائيز و بهار در كميشان
موقعیت فعلی : پایگاه اطلاع رسانی روستای کمیشان / مراسم سنتي
امروز دوشنبه بیست و هفتم خرداد ماه 1398 برابر با چهاردهم شوال 1440 هجری قمری   و هفدهم ژوئن 2019 میلادی ساعت 11:11           بهشت طبرستان است اينجا *** كهن مهد دليران است اينجا *** حريم با صفاي مهروان رود *** بيا جانا ، كميشان است اينجا ...

مراسم سنتي

شبي خوش است ، بدين قصه اش دراز كنيد ...
صدای آمدن یلدا مي آيد . یلدایی که پاسداشت رسم و رسوم آئینی ما ایرانیان است ...

;ldahk

معــــــــاشـــران ، گـــــــره از زلـــف یـــار ، بـــاز کنید
شـــــبی خــــوش است ، بدین قصـــه اش دراز کنید

حضـــــور خلــوت انـس است و دوســـــتان جمعــــند
« و ان یکــــــــاد » بخــــــوانیـــد و در فـــــــــراز کـنید

ربـــاب و چنـــــگ ، به بانــــگ بلـــــــــــند میگـــــویند
که گــــوش هـــوش به پیــــغام « اهـــــل راز » کـنید

به جـــان دوســت کــه غـــم ، پــــرده بر شـــما ندرد
گـــــــر اعتـــــــماد بر الــــــــــطاف کارســـــــــاز کنید

میـــان «‌ عاشــق و معــشوق » ، فـرق بسیار است
چـو « یـــــــار » ، نــــــاز نمـاید ، شـما نیــــــــاز کنید

نخست مـــوعظــه « پیــــر صحبت » این حـرف است
کــه از « مصـــــــاحـب ناجنـــــس » احتــــــــراز کنید

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشــق
بر او نمـــــرده ، به فتــــــــــوای مـن ، نمــــــــاز کنید

و گــــــر طلب کنــــد انعــــامی از شـــما حــــــــــافظ
حــــــــوالتـــــش به لــب یـــــــار دلنــــــــــــواز کــــنید

 

يلدا در كميشان


           صدای آمدن یلــــدا آرام آرام به گوشمان می رسد . یلدایی که پاسداشت رسم و رسوم آئینی ما ایرانیان است و یادآور سنت صله ي رحم و دور هم بودن بستگان را در پیش دارد و تفأل به حافظ که میهمان تمام خانه های ایرانی است .


شب چله : شب زايش خورشيد و آغاز سال نو ميترايي


          دير زماني است كه مردمان ايراني و بسياري از جوامع ديگر، در آغاز فصل زمستان مراسمي را برپا مي‌دارند كه در ميان اقوام گوناگون، نام‌ها و انگيزه‌هاي متفاوتي دارد. در ايران و سرزمين‌هاي هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» يا «شب يلدا» نام مي‌برند كه همزمان با شب انقلاب زمستاني است. به دليل دقت گاهشماري ايراني و انطباق كامل آن با تقويم طبيعي، همواره و در همه سال‌ها، انقلاب زمستاني برابر با شامگاه سي‌ام آذرماه و بامداد يكم دي‌ماه است. هر چند امروزه برخي به اشتباه بر اين گمانند كه مراسم شب چله براي رفع نحوست بلندترين شب سال برگزار مي‌شود؛ اما مي‌دانيم كه در باورهاي كهن ايراني هيچ روز و شبي، نحس و بد يوم شناخته نمي‌شده است. جشن شب چله، همچون بسياري از آيين‌هاي ايراني، ريشه در رويدادي كيهاني دارد.

 

يلدا در كميشان          يلدا در كميشان


         خورشيد در حركت سالانه خود، در آخر پاييز به پايين‌ترين نقطه افق جنوب شرقي مي‌رسد كه موجب كوتاه شدن طول روز و افزايش زمان تاريكي شب مي‌شود. اما از آغاز زمستان يا انقلاب زمستاني، خورشيد دگرباره بسوي شمال شرقي باز مي‌گردد كه نتيجه آن افزايش روشنايي روز و كاهش شب است. به عبارت ديگر، در شش‌ماهه آغاز تابستان تا آغاز زمستان، در هر شبانروز خورشيد اندكي پايين‌تر از محل پيشين خود در افق طلوع مي‌كند تا در نهايت در آغاز زمستان به پايين‌ترين حد جنوبي خود با فاصله 5/23 درجه از شرق يا نقطه اعتدالين برسد. از اين روز به بعد، مسير جابجايي‌هاي طلوع خورشيد معكوس شده و مجدداً بسوي بالا و نقطه انقلاب تابستاني باز مي‌‌گردد. آغاز بازگرديدن خورشيد بسوي شمال‌شرقي و افزايش طول روز، در انديشه و باورهاي مردم باستان به عنوان زمان زايش يا تولد ديگرباره خورشيد دانسته مي‌شد و آنرا گرامي و فرخنده مي‌داشتند.

 

يلدا در كميشان


            در گذشته، آيين‌هايي در اين هنگام برگزار مي‌شده است كه يكي از آنها جشني شبانه و بيداري تا بامداد و تماشاي طلوع خورشيد تازه متولد شده، بوده است. جشني كه از لازمه‌هاي آن، حضور كهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد كهنسالي خورشيد در پايان پاييز بوده است، و همچنين خوراكي‌هاي فراوان براي بيداري درازمدت كه همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشيد باشند.


يلدا در كميشان یلدا از نظر معنی معادل با کلمه نوئل از ریشه ناتالیس رومی به معنی تولد است و نوئل از ریشه یلدا است. واژه "یلدا" سریانی (از لهجه های متداول زبان "آرامی" است) و به معنی ولادت است. زبان " آرامی " یکی از زبان های رایج در منطقه خاورمیانه و زبان اصلی نگارش کتب عهد جدید مسیحیان بوده است. (برخی بر این عقیده اند که این واژه در زمان ساسانیان که خطوط الفبا از راست به چپ نوشته می شده، وارد زبان پارسی شده است). ولادت خورشید (مهر و میترا) و رومیان آن را (ناتالیس انویکتوس) یعنی روز (تولد مهر شکست ناپذیر) می نامیدند .


         بسياري از اديان نيز به شب چله مفهومي ديني دادند. در آيين ميترا (و بعدها با نام كيش مهر)، نخستين روز زمستان به نام «خوره روز» (خورشيد روز)، روز تولد مهر و نخستين روز سال نو بشمار مي‌آمده است و امروزه كاركرد خود را در تقويم ميلادي كه ادامه گاهشماري ميترايي است و حدود چهارصد سال پس از مبدأ ميلادي به وجود آمده؛ ادامه مي‌دهد. فرقه‌هاي گوناگون عيسوي، با تفاوت‌هايي، زادروز مسيح را در يكي از روزهاي نزديك به انقلاب زمستاني مي‌دانند و همچنين جشن سال نو و كريسمس را همچون تقويم كهن سيستاني در همين هنگام برگزار مي‌كنند. به روايت بيروني، مبدأ سالشماري تقويم كهن سيستاني از آغاز زمستان بوده و جالب اينكه نام نخستين ماه سال آنان نيز «كريست» بوده است. منسوب داشتن ميلاد به ميلاد مسيح، به قرون متأخرتر باز مي‌گردد و پيش از آن، آنگونه كه ابوريحان بيروني در آثارالباقيه نقل كرده است، منظور از ميلاد، ميلاد مهر يا خورشيد است. نامگذاري نخستين ماه زمستان و سال نو با نام «دي» به معناي دادار / خداوند از همان باورهاي ميترايي سرچشمه مي‌گيرد.


يلدا در كميشان      

         جشن شب یلدا جشنی ست که از 7000 سال پیش تا کنون در میان ایرانیان برگزار میشود. 7000 سال پیش نیاکان ما به دانش گاهشماری دست پیدا کردند و دریافتند که نخستین شب زمستان بلندترین شب سال است. جشن شب یلدا، همانند جشنهایی همچون نوروز و مهرگان، پس از تازش اسکندر، تازیان، و مغولها پابرجا مانده است و در تک تک خانه های ایرانیان راستین با گردآمدن خانواده ها به دور هم برگزار میشود.

فردوسی در شاهنامه می‌گوید:

نباشد بهار و زمستان پدید              نیارند هنگام رامش نوید

يلدا در كميشان

كميشان

           در زمان تاختن عرب‌ها به ایران گاهشماری ایرانیان که بر پایه ی خورشید بود، به گاهشماری بر پایه‌ی ماه دیگرگون شد، اما پس از چندی خیام بروی کار آمد و این گاشماری خورشیدی را دوباره بنیان نهاد تا باز جشنهای کهن زنده باشند و مردم آنها را برگزار کنند. به جز این ایرانیان همیشه آیین هایشان همراه با شادی بوده و احترام ویژه به نور و روشنایی، به وارانه ی نژاد سامی و تازیان. از این روست که ایرانیان درازترین شب را بیدار می‌نشینند تا بیرون آمدن خورشید را نظاره گر باشند. از این پس است که دوران کمبود نور و روشنایی پایان یافته و دوران فزونی خورشید و نور و روشنایی سر می‌ر‌سد.

        در این میان ایرانیان با روشن کردن آتش و چراغ (به گونه‌ای نمادین) به یاری خورشید می‌آیند و تا صبح بیدار می‌مانند. یکی دیگر از دلائل برگزاری این جشن، شب زادروز ایزد مهر یا میترا است. مهر به معنای خورشید است و تاریخ پرستش آن در میان ایرانیها و آریایی‌ها به پیش از دین زرتشت بازمیگردد. یکی از ایزدان اهورایی مهر بود که هم اکنون بخشی از اوستا به نامش نام‌گذرای شده.  در"مهریشت" اوستا آمده است: مهر از آسمان با هزاران چشم بر ایرانی مینگرد تا دروغی نگوید" مهرپرستی و میتراییسم به اروپا نیز کشیده شد و در آنجا ژولیان یکی از پادشاهان رومی به این دین گروید. همچنین امپراتورانی چون کومودوس (۱۸۰-‏۱۹۲م.)، سپتیمیوس سوروس (۱۹۳-‏۲۱۱)، کاراکالا (۲۱۱-‏۲۱۷) و جولیان ملقب به جولیان مرتد، و نیز بسیاری از سربازان و افسران روم، سخت پیرو این آیین بودند و در رم، بریتانیا (در پی هجوم روم به سال ۴۳ م.)، و کناره‌های رود راین، دانوب و فرات، کنیسه‌ها و معابد متعددی برای میترا بر پا داشتند آنها سالها جشن زادروز مهر و شب چله را جشن میگرفتند  و آن را آغاز سال می‌دانستند، حتی پس از گسترش دین مسیح، نتوانستند جلوی این جشن به یادگار مانده از ایرانیان را بگیرند و به آن را شب زادروز مسیح نامیدند.

         اگر به آیین کریسمس اروپایی‌ها بنگریم می‌توان به نشانه های ایرانی آن پی ببریم. ایرانیان در شب چله درخت سروی را با دو رشته نوار سیمین (نقره‌ای) و (زرین( طلایی می آراستند. همچنین باور ایرانیان در زمان مهرپرستی این بود که مهر از بانوی باکره ای به نام آناهیتا در درون غاری زاده شده که بعدها مسیحیان عیسی را جایگزین مهر و مریم را جایگزین آناهیتا کردند . یکی دیگر از نشانه های تقلید و وام گرفتن مسیحیان از ایرانیان روز مقدس مسیحی یعنی یکشنبه است . چامه سرایان پارس زبان نیز به این نکات اشاره کرده اند:

 سنایی در این باره مــــــی‌گـــــــوید:

به صاحب ‌دولتی پیونــد ، اگر نامـی همی جویــی       که از یک چاکری عیسی ، چنان معروف شد یلدا

 معزی نیز در وصف عیسی می‌گوید:

تو جان